اگر زوجه به استناد تخلف زوج از شروط ضمن عقد ، با اعمال وکالت  در طلاق رجعی ، خود را مطلقه نماید و زوج در ایام عده رجوع کند ، آیا بعد از رجوع  زوج ، حق وکالت در طلاق برای زوجه باقی است یا نه؟دلیل بقا ء یا عدم بقای وکالت کدام است؟

حق وکالت در طلاق ،هم چنان برای زوجه باقی می ماند و او بعد از رجوع می تواند ،باز هم با تمسک به تخلف از شروط ضمن عقد این حق را اعمال نماید . چرا که لفظ وکالت عام و مطلق بوده و مقید به زمان خاص و یا مشروط به شرط معینی نمی باشد ، تا به سبب انقضای ظرف زمانی یا تحقق شرط ، زایل شود . مقصود از رجوع زوج در ایام عده ، بازگشت به همان عقد سابق با همان شرایط سابق است که یکی از آن شرایط ، حق زوجه در اعمال وکالت در طلاق به سبب تخلف از شرط است .

با تمسک به قاعده استصحاب وابقای ما کان نیز می توان به این سوال اینگونه پاسخ گفت که ، چون  حق وکالت قبل از تحقق رجوع زوج در ایام عده برای زوجه محقق بوده وبعد از تحقق رجوع  ، شک در بقا یا زوال آن داریم اصل بر بقای ان است .

با توجه به ماده 683 قانون مدنی ، که مقرر می دارد :" هرگاه  متعلق وکالت از بین برود یا موکل عملی را که مورد وکالت است شخصا خود انجام دهد ، یا به طور کلی عملی که منافی با وکالت وکیل باشد به جا آورد ، مثل اینکه مالی راکه برای فروش آن  وکالت داده بود خود به فروش برساند ، وکالت منفسخ می شود."

می توان در ما نحن فیه نتیجه گرفت که چون متعلق وکالت که زوجیت و تخلف زوج از شروط ضمن عقد باقی است بنابراین حق وکالت نیز باقی خواهد بود.